Sigortacıların kurumsal yatırımcılar olarak rolünü güçlendiren ve finansmanı ekolojik geçişe yönlendirebilecek yasal çerçeveyi güncellemek için bir anlaşmaya varıldı. Solvency II’nin revizyonu, sigorta şirketlerinin kurumsal yatırımcılar olarak rolünü pekiştirmekte, ekolojik geçişin inşasına aktif olarak katkıda bulunmakta ve Avrupa’daki sigorta faaliyetleri üzerinde daha etkili bir gözetim sağlamaktadır.
Mapfre finans bültenin yayınlanan bir makale, sigorta sektörü için uygulanan Solvency II direktiflerini mercek altına alıyor. Avrupa Birliği’ndeki sigorta şirketleri, şirketlerin karşı karşıya olduğu riskleri ve uygulanabilir olmaları için ellerinde olması gereken finansal kaynakları ölçen Solvency II direktifi altında gruplandırılmış bir dizi düzenleme kapsamında faaliyet gösteriyor.
Avrupalı yetkililer kısa süre önce, sigortacıların kurumsal yatırımcılar olarak rolünü güçlendiren ve finansmanı ekolojik geçişe yönlendirebilecek bu yasal çerçeveyi güncellemek için bir anlaşmaya vardılar. Makalede Solvency II’deki değişikliklere detaylı yer veriliyor. Makaleden çarpıcı başlıklar özetle şöyle.
Mevcut Solvency II yasal çerçevesi 2016 yılında yürürlüğe girdi. Bu, Avrupa sigorta şirketleri için önemli bir düzenleyici değişiklikti ve şirketlerin karmaşık ekonomik durumlarla başa çıkabilmeleri için ödeme gücü gereksinimlerini belirledi. O zamandan beri pandemi gibi olağanüstü durumlar meydana geldi ve finansal piyasalarda faiz oranlarının Avruya Merkez Bankası tarihindeki en büyük artışı nasıl yaşadığını gördük. Bu durum açıkça sigorta şirketlerini etkiledi.
SOLVENCY II NEDEN ORTAYA ÇIKTI?
Peki, Solvency II neden ortaya çıktı? Karmaşıklığı nedeniyle, direktifin maddeleri, uygulanabilirliğinin beş yıllık bir süre içinde gözden geçirilmesi gereğini göz önünde bulundurmaktadır. Bu küçük bir gecikmeyle yapılmış olsa da, Avrupa Konseyi ile Avrupa Parlamentosu arasındaki metnin güncellenmesine yönelik geçici anlaşma 14 Aralık’ta gerçekleşti.
Teklifin temel amacı, Solvency II rejimini iyileştirmektir. Bu revizyon aşağıdakilerin temelini oluşturur:
- Sigorta şirketlerini kaynaklarını uzun vadeli projelere yatırım yapmak için kullanmaya teşvik edin.
- Sürdürülebilirlik gereksinimlerini yönlendirerek tüm şirketleri ölçülebilir hedeflerle belirli geçiş planları oluşturmaya ve bu faktörlerden kaynaklanan finansal etkileri analiz etmeye zorlayın.
- Daha koordineli gözetim ile tek pazara daha iyi entegrasyonu teşvik edin.
Bu iyileştirmeler aynı zamanda gereksinimlerde daha fazla esneklik içerir, çünkü her şirketin gerçek durumuna daha fazla uyarlanırlar.
SÜRDÜRÜLEBİLİRLİK İÇİN ÇOK ÖNEMLİ ADIM
Anlaşma, kurumsal bir yatırımcı olarak özel sigortacılığın rolünü güçlendiriyor. Yönetim altındaki trilyonlarca varlıkla sektör, Avrupa finans sektörünün temel direğidir. Sigorta şirketleri, yükümlülüklerinin doğası gereği şirketlere uzun vadeli sermaye finansmanı sağlayabilir.
Direktifin revizyonunun bir adım ötesinde, sürdürülebilirliği de teşvik ediyor ve daha sürdürülebilir uygulamaları teşvik ederek karbonsuzlaştırmaya aktif olarak katkıda bulunmak için sigorta şirketlerinin yönetim politikalarında iyileştirmeler içeriyor.
Uzmanlar bu konuda, “Bir yandan şirketler, risk ve ödeme gücü değerlendirmelerinde iklim değişikliği senaryoları geliştirmeli ve sürdürülebilirlik risklerini izlemek için geçiş planları hazırlamalıdır. Öte yandan, uzun vadeli yatırımlar daha iyi yapılandırıldığında, fosil yakıtlara olan enerji bağımlılığını azaltmak için gerekli altyapıya yapılan yatırımlar da dahil olmak üzere bu geçişe yardımcı olacak yatırımlar yapmak mümkün hale geliyor” diyor.
YENİ SİGORTA KURTARMA DİREKTİFİ
Solvency II revize edilirken, önerilen yeni bir Sigorta Kurtarma ve Çözümleme Direktifi (IRRD) de hazırlandı. Belge, ulusal denetçiler arasındaki koordinasyonu geliştirmek ve sigortalı taraflar için daha iyi korumayı garanti etmek amacıyla tek pazar içindeki ulusötesi operasyonların gözetimini güçlendiriyor.
Kısacası, Solvency II’nin revizyonu, sigorta şirketlerinin kurumsal yatırımcılar olarak rolünü pekiştirmekte, ekolojik geçişin inşasına aktif olarak katkıda bulunmakta ve Avrupa’daki sigorta faaliyetleri üzerinde daha etkili bir gözetim sağlamaktadır.
Bununla birlikte, teklif, nihai metin yayınlandıktan sonra üye devletler için iç hukuka aktarma süresine ek olarak ek ek düzenlemeler hazırlama ihtiyacını içerdiğinden, pratik uygulaması 2026’nın ortalarına veya sonlarına kadar ertelenebilir.
